تموم حرفام
کاشکی بیائی تو قلب خستم
کاشکی ببینی به پات نشستم
من با تو بودم منو شکستی
رفتی و دل به غریبه بستی
چشم سیاهت منو گرفته
نگات زیادم بیرون نرفته
وای که چه سخته دل از تو کندن
تو خلوت شب بی تو پریدن
از تو نوشتم با بی قراری
واست می میرم خبر نداری
برام عزیزه هنوز نگاهت
چشمای خیسم مونده براهت
خودت می دونی بی تو می میرم
بمون تو قلبم تا جون بگیرم
شب گریه هامو اگر می تونی
بگیرش از من تو مهربونی
تموم حرفام تو این ترانست
نگی که حرفاش چه بچه گانست
سراینده:مهدی رضا فروتن
به مجوز:*********
قرار نبود
قرار نبود تو این سکوت به خاطر تو بشکنم
قرار نبود تنها بری از عشق تو دل بکنم
چی شد که من غریب شدم غریبه شد یه آشنا
چی شد که از من کم شدی رفتی پی یه بی وفا
شاید فراموشت کنم اما بهت قول نمیدم
کاش می دیدی به دور غم یه خط باطل کشیدم
بذار برم از خاطرت جای غریبه تنگ نشه
بذار تا تو سینه ی من دلم یه تکه سنگ نشه
نمی دونم چیکار کنم تنهائی باورم بشه
حکایت جدا شدن دوباره از برم بشه
دلم پر از موج غمه تو دیگه بی تابم نکن
برای عمر بعد از این پیش همه آبم نکن
آی عاشقا بهش بگین عاشقی سرگرمی که نیست
شکستن قلب یکی به خدا دلگرمی که نیست
امروز منو شکستیو فردا همون یار جدید
میشکنه قلبتو میره دنبال دلدار جدید
سراینده:مهدی رضا فروتن
به مجوز:*********
نمی دونم چرا دلم طاقت دوری نداره
وقتی تو رو نمی بینم این دل صبوری نداره
نفهمیدم یهو چی شد از اون دوتا چشم سیات
افتادم و محو شدم از خیال و ناز اون نگات
نیستی ببینی که دلم بی تو چه جوری میگیره
غم تو وجودم می شکفه دست منم نمیگیره
گذشتن از فاصله ها نائی واسم نمیذاره
دل زدن از دغدغه ها نفسمو بند میاره
شکستمو دلگیر شدم رفتی شدم یه بیقرار
دل به تو من بسته بودم ازم گرفتت روزگار
آواره ی شهر غمم بی تو شب آخر نمیشه
دلم گرفته ای خدا عمرم چرا سر نمیشه
سراینده:مهدی رضا فروتن
به مجوز:*********
حسین(ع)
یاس می گوید حسین احساس می گوید حسین
ساقی لب تشنگان عباس می گوید حسین
مست می گوید حسین سرمست می گوید حسین
ساقی کرببلا تا هست می گوید حسین
تیر می گوید می گوید حسین شمشیر می گوید حسین
کودک لب تشنه ی بی شیر می گوید حسین
آب می گوید حسین مهتاب می گوید حسین
زاده ی ام البنین بی تاب می گوید حسین
لاله می گوید حسین آلاله می گوید حسین
ساقی اهل حرم با ناله می گوید حسین
فاطمه گوید حسین هم علقمه گوید حسین
تشنه لب عباس در ، زمزمه گوید حسین
دیده می گوید حسین غمدیده می گوید حسین
پور حیدر با کف ببریده می گوید حسین
آسمان گوید حسین هم کهکشان گوید حسین
دیده گریان حضرت صاحب زمان گوید حسین
جان میگوید حسین بی جان می گوید حسین
ساقی غمدیده ی لب تشنگان گوید حسین
خون می گوید حسین مجنون می گوید حسین
ساقی بی مشک و دست محزون می گوید حسین
دین می گوید حسین آئین می گوید حسین
تیر خورده دیده ای حق بین می گوید حسین
باده می گوید حسین سجاده می گوید حسین
جفت دست از تن جدا افتاده می گوید حسین
خواهری گوید حسین آب آوری گوید حسین
در بر گهواره گریان مادری گوید حسین
نور می گوید حسین رنجور می گوید حسین
هر ستاره در شب بی نور می گوید حسین
آه... امشب بوي باران تازه است
التماس گريه بي اندازه است
تازگي ها، شب برايم آشناست
من و شب هستيم، غم هم پيش ماست
مي نويسم گاه زيبا گاه زشت
مانده ام در لابه لای سر نوشت
روز از گنجايش غم خالی است
شب برای گريه هايم عالی است
بهت تنهایی
از تو ديگه نه،نميگم
ارزش گفتن نداری
تا فهميدی دوست دارم
گفتی که تنهام ميذاری
چه ساده فکر کرده بودم
واسه ی دردام مرهمی
اما تو بهت تنهايی
نگات نگفت عاشقمی
واست ستاره می شدم
تو اون شبای بی کسی
نوشتمت رو برگ گل
تا که بشی هم نفسی
به وعده های پوچ خود
چه ساده پشت پا زدی
نمی دونستم که تو هم
شکستنو خوب بلدی
چه سخته واسه یه نفر
بری دیار دیگری
یکی رو دوست داشته باشی
بشه نگار دیگری
قسم نخور که من دیگه
عشقتو باور ندارم
می خواستمت ، نفهمیدی
میرمو تنهات میذارم
قسم نخور که از قسم
چیزی آخه نمی دونی
می خوای بمون اما بدون
که دو ، سه روزی مهمونی
سراینده:مهدی رضا فروتن
به مجوز:********
انتقام
من از تو ديگه ميگذرم
بسه هر چي اومد سرم
دلت چه سنگ و تاريکه
دلت رو از ياد مي برم
من تو چنگ تو اسيرم
تو مي خواي که من بميرم
يه روزي ميرسه که من
انتقام از تو بگيرم
مي دونم يه روز مي بيني
غصه ي تنها نشيني
من ميرم تا که بدوني
رنگ شادي نمي بيني
چشم تو که مال من نيست
بودنت آمال من نيست
واسه ي چشم تو مردن
توي احتمال من نيست
خواستنت يه اشتباه بود
زندگي با تو تباه بود
گفتن دوستت دارم هات
همش از روي گناه بود
تو ببر از من نگاتو
که مي سوزونم چشاتو
اشک نريز که فهميدم من
معني اون گريه هاتو
سراینده:مهدی رضا فروتن
به مجوز:*********
خسته و در به در شهر غمم
شبم از هر چی شبه سياه تره
زندگی زندون سرد کينه هاست
رو دلم زخم هزارتا خنجره
چی ميشد اون دستای کوچيک و گرم
رو سرم دست نوازش ميکشيد
بستر تنهايی و سرد منو
بوسه ی گرمی به آتش ميکشيد
چی ميشد تو خونه ی کوچيک من
غنچه های گل غم وا نميشد
چی ميشد هيچ کسی تنهام نميذاشت
جز خدا هيچ کسی تنها نميشد
من هنوز در به در شهر غمم
شبم از هر چی شبه سياهتره
زندگی زندون سرد کينه هاست
رو دلم زخم هزارتا خنجره
من هنوز در به در شهر غمم
